Lütfen web tarayıcınızın Javascript desteğini aktif ediniz!

Travmalarımı Koruyucu Ailem Sayesinde Aştım

Travmalarımı Koruyucu Ailem Sayesinde Aştım

Travmalarımı Koruyucu Ailem Sayesinde  Aştım

Ben 20 yaşındayım ve üniversite ikinci sınıftayım. Devlet koruması altındaki çocuklar, gençler ve devlet korumasından ayrılan bireyler için çalışan Hayat Sende Derneğinde gönüllülük yapıyorum.

16 yıldır devlet koruması altındayım ve bunun 15 yılını koruyucu aile yanında geçirdim ve hala onlarla birlikteyim. Çocuk yuvasında yaklaşık bir yıl kaldım ve kısa süre kalmama rağmen benim için yuva kötü anılarla dolu.

Belli bir sisteme göre hareket ederdik. Uyanıp uyuyacağımız saatler, kaçta yemekhaneye gideceğimiz, oyun odasına saat kaçta gideceğimiz gibi bir sürü şey belirlenmişti. Tüm çocukları toplayıp aynı anda yıkamalarını unutamıyorum, o kadar gelişi güzel ve kabaydı ki... Sadece işlerini yapmış olmak için yapıldığı çok belliydi. Yemekhaneye gittiğimizde yemekleri beğenmediğimde gizlice dökebilmek için hep çöpün yanına otururdum. Yuvada daha uzun yıllar geçirseydim belki de yeterli beslenmemekten, iletişim ve ilgi eksikliğinden kaynaklı gelişimsel olarak gecikmeler ve bozukluklar yaşayabilirdim.

Çocuk yuvasında geçirdiğim yaklaşık bir yılda akran zorbalığına çok uğradım, aralarına sonradan katıldığım için de olabilir. Yaptıkları her hata sorulduğunda beni göstermeleri ve bi keresinde aşçının bana tokat atması hala aklımda. Oyun odasında hiçbir oyuncakla oynamama müsade etmeyen akranlarım ve yuvadaki hiçbir şeyin bana ait olmadığını bilmek koruyucu aile yanındayken de beni hayli etkiledi. Hiçbir eşyanın bana ait olmadığı hissine kapılarak, ilk yıl koruyucu ailemin bana aldığı oyuncakları bile benimseyemedim. Misafir çocukları oyuncaklarımı elimden her alışında bi köşede sessizce ağlamaya başlardım, o benim oyuncağım demeyi bilmiyordum.

Her çocuğun bir aile ortamında büyümesi gerektiğini düşünüyorum. Bir çocuğun bir yetişkinle bire bir ilişki kurması önemli. Ben hem biyolojik ailemden kalan hem de çocuk yuvasından kalan travmalarımı koruyucu ailem sayesinde özellikle de koruyucu annem sayesinde aştım. Onlar benim gerçek ailem oldular. Koruyucu ailemin bana olan sevgisi ve ilgisi sayesinde bugün daha güçlü bir birey olduğumu hissediyorum. Her zaman bana destek olacak birilerinin olduğunu ve yalnız olmadığımı bilmek kendime güvenmemi sağladı.

Hayat Sende Derneğinde devlet koruması altındaki çocuklara ve gençlere katkı sağlamak için mücadele ediyorum. Gönüllü çalışmalarımın kişisel gelişimime sunduğu faydalar ve koruyucu ailem sayesinde sosyal girişimci olacağıma ve kendi işletmemi kuracağıma dair daha umutluyum ve başaracağıma inanıyorum. Sizde koruyucu aile olarak bir çocuğun hayatına dokunabilir ve umut olabilirsiniz.

 

Bu yazı Hayat Sende gönüllüsü tarafından yazılmıştır. Yazarın isteği üzerine anonim olarak yayınlanmıştır.

Siz de Hayat Sende’ye bağışta bulunun, koruma altındaki çocuk ve gençlerin hayatlarına umut olun. Bağışlarınız için tıklayın.

İçeriği Paylaş:

Yazar Hayat Sende

Hayat  Sende
Devlet koruması altındaki çocuk ve gençlerin hayata eşit, güçlü ve ayrımcılığa uğramadan atıldığı bir dünya için Hayat Sende...

İlginizi Çekebilir: