Lütfen web tarayıcınızın Javascript desteğini aktif ediniz!

Koruyucu Aile Olmak

Koruyucu Aile Olmak

Koruyucu Aile Olmak

13 Aralık 2013, eşimle evlat edinme konusunu yeniden konuşmaya karar verdiğim tarih, kızımızın doğum tarihi. 13.12.2013 tarihinde, yani evlat edinme kararını verdiğimiz tarihte dünyaya gelmiş yavrumuz.

Henüz beş aylıktı evimize ve yüreğimize geldiğinde. O, evimizin üçüncü çocuğu, beşinci bireyiydi bundan böyle.

Onu evlat edinmedik, koruyucu ailesi olduk. Bizim için fark eden bir şey olmadı. Zaten amacımız bir yavrunun elinden tutmak ve ihtiyacı olan şeyleri elimizden geldiği kadarıyla ona sunmaya çalışmaktı. Öyle ya da böyle o artık bizim yavrumuz, parçamız, canımız oldu.

Minicik, yumuk yumuk elleriyle parmağımdan sıkıca yakalamıştı ilk buluşmamızda, tutundu bize ve hayata kuvvetlice.

Kızımızı o kadar çok sevdik ki, başka bir yavrunun daha elinden tutma cesaretini bile verdi bu sevgi bize yeniden.

Daha bir buçuk yaşındaydı, boyama kitabındaki iki çocuğu sordu bunlar ne diye; biri mutlu diğeri üzgün bir ifade ile bakıyordu. Aynı soruyu defalarca sordu kuzum… Her seferinde “bu mutlu çocuk, bu üzgün çocuk” diye cevap verdim. Durdu, düşündü ve ellerini göğsüne koyarak “Ben mutlu!” dedi. Asıl ben mutluydum o zaman, bir buçuk yaşında olmasına rağmen mutlu olduğunu ifade ediyordu. Bu hakikaten tarifi imkansız bir huzur vermişti bana. İşte dedim, amacımıza ulaştık…

Kızımız gerçekten çok akıllı bir bebek. Algısı çok açık, her şeyi çok güzel anlıyor ve kendini çok iyi ifade edebiliyor.

İki yaşını doldurduğu günlerdi, yine o boyama kitabındaki iki çocuk üzerinden, beni yine çok etkileyecek bir cümle kurdu. Üzgün ifadeli çocuğa bakarak “Anne, bunun annesi yok” dedi.  İki yaşındaki bir bebeğin bu cümlesi yüreği ve merhameti olan her insanı harekete geçirir diye düşünüyorum.

Hiçbir çocuk annesiz kalmasın.

Aslında nüfusumuza göre kimsesiz çocukların sayısı o kadar az ki, biraz duyarlı davranabilsek, biraz rahatımızdan vazgeçebilsek, kimsesiz çocuk denen kavram ortadan kalkacak.

Evet, rahatımızı bozmalıyız, kurduğumuz düzeni gözden geçirmeliyiz ve minik bir elin elimizi sıkı sıkı tutmasına, bize ve hayata tutunmasına gönlümüzü ve aklımızı razı etmeliyiz.

Haykırasım geliyor tüm insanlara, haydi daha neyi bekliyorsunuz, kaç günlük ömrünüz var ki şu dünyada, geçmeden vakti uzanın bir deniz yıldızına.

Şimdilik çığlıklarım sessiz. Sesli bir çığlık atabilir miyim bilmiyorum ama uzaktan bakıp bu harekete katılan insanları sadece takdir etmek çok yetersiz.

Amaları bırakıp koruyucu aile zincirinin bir halkası da siz olun artık. Farkında olmasanız da sizin onlara ihtiyacınız var. 

Selma YURTSEVER - Koruyucu Aile

İçeriği Paylaş:

Yazar Hayat Sende

Hayat  Sende
Devlet koruması altındaki çocuk ve gençlerin hayata eşit, güçlü ve ayrımcılığa uğramadan atıldığı bir dünya için Hayat Sende...

İlginizi Çekebilir: